KSeF może objąć małe firmy wcześniej niż od 2027 r. Kluczowy jest limit 10 000 zł
5 sierpnia, 2026W związku z KSeF w JPK_VAT trzeba będzie wykazywać m.in. numer KSeF albo odpowiednie oznaczenia dla dokumentów bez tego numeru, takie jak BFK i DI.
W tym artykule skupiamy się na części zakupowej JPK_VAT, czyli przede wszystkim na fakturach otrzymywanych od kontrahentów zagranicznych. To właśnie przy takich dokumentach często pojawia się pytanie, czy właściwe będzie oznaczenie BFK, czy DI.
Najważniejsza zasada jest prosta: samo pochodzenie dokumentu z zagranicy nie przesądza o oznaczeniu DI. Najpierw trzeba ustalić, czy podstawą zapisu w ewidencji jest faktura, czy inny dokument.
Jeżeli podatnik ujmuje w JPK_VAT fakturę od kontrahenta zagranicznego, właściwym oznaczeniem będzie co do zasady BFK. Jeżeli natomiast zapis nie jest dokonywany na podstawie faktury, ale na podstawie innego dokumentu, może mieć zastosowanie DI.
Numer KSeF, BFK i DI — podstawowe rozróżnienie
Od 1 lutego 2026 r. ewidencja JPK_VAT została dostosowana do KSeF. Jeżeli faktura została wystawiona w KSeF i na dzień złożenia JPK_VAT ma nadany numer KSeF, w ewidencji wykazuje się ten numer.
Jeżeli dokument nie ma numeru KSeF, trzeba ustalić właściwe oznaczenie.
Najważniejsze z nich to:
- OFF — faktura wystawiona w trybie awarii, która na dzień złożenia ewidencji nie ma numeru KSeF,
- BFK — faktura elektroniczna albo faktura w postaci papierowej,
- DI — zasadniczo dla dowodu innego niż faktura, a w części zakupowej także dla wybranych szczególnych sytuacji bez numeru KSeF,
- RO — zbiorczy dowód sprzedaży z kas rejestrujących,
- WEW — dowód wewnętrzny,
- FP — faktura do paragonu.
W praktyce: W części zakupowej JPK_VAT symbol BFK służy do oznaczania faktur ujmowanych w ewidencji, które zostały wystawione bez użycia KSeF. Mogą to być zarówno faktury elektroniczne, jak i faktury w postaci papierowej.
Symbol DI oznacza zasadniczo dowód inny niż faktura. W części zakupowej może jednak pojawić się także w szczególnych sytuacjach, gdy dokument lub zapis nie ma numeru KSeF i nie mieści się w oznaczeniach BFK ani OFF, np. przy fakturach wystawionych w trybie offline24 albo w czasie niedostępności KSeF, jeżeli na dzień przesłania ewidencji nie mają numeru KSeF.
Kiedy stosować BFK?
W części zakupowej JPK_VAT znacznik BFK stosuje się wtedy, gdy podstawą zapisu jest faktura elektroniczna albo faktura w postaci papierowej wystawiona bez użycia KSeF. Dotyczy to również faktur od kontrahentów zagranicznych, jeżeli to właśnie faktura jest podstawą zapisu w ewidencji.
Przykładem mogą być faktury dotyczące:
- WNT,
- importu usług,
- importu towarów, w tym importu rozliczanego zgodnie z art. 33a ustawy o VAT,
- dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca.
Oznaczenie BFK może mieć zastosowanie także do innych faktur zakupowych wystawionych poza KSeF, np. faktur wystawionych przy użyciu kas rejestrujących, paragonów fiskalnych uznanych za faktury oraz faktur wykazywanych w związku z korektą z tytułu ulgi za złe długi.
Jeżeli więc podatnik ujmuje w JPK_VAT fakturę od kontrahenta zagranicznego, właściwe będzie co do zasady BFK.
Kiedy stosować DI?
Znacznik DI dotyczy przede wszystkim sytuacji, w których podstawą zapisu w JPK_VAT jest dowód inny niż faktura. Może to być np. dowód wewnętrzny oznaczany jako WEW, jeżeli zapis w ewidencji nie jest dokonywany na podstawie faktury. W części zakupowej DI może mieć zastosowanie również w szczególnych sytuacjach, np. gdy dokument lub zapis nie ma numeru KSeF i nie jest ujmowany jako BFK ani OFF.
Dotyczy to m.in.:
- faktur wystawionych w trybie offline24, które na dzień przesłania ewidencji nie mają numeru KSeF,
- faktur wystawionych w czasie niedostępności KSeF, które na dzień przesłania ewidencji nie mają numeru KSeF,
- WNT albo importu usług dokumentowanych dowodem innym niż faktura,
- wybranych zapisów dotyczących importu towarów,
- dostawy towarów, dla której podatnikiem jest nabywca,
- dokumentów VAT-RR wystawionych poza KSeF.
Najważniejsze jest więc to, aby przy zakupach zagranicznych nie wybierać oznaczenia DI tylko dlatego, że dokument pochodzi od kontrahenta zagranicznego. Decydujące jest to, czy podstawą zapisu jest faktura, czy inny dowód.
Podsumowanie
Przy znacznikach BFK i DI najważniejsze jest ustalenie, jaki dokument jest podstawą zapisu w JPK_VAT.
Jeżeli podstawą zapisu jest faktura ustrukturyzowana z nadanym numerem KSeF — w ewidencji wykazuje się numer KSeF.
Jeżeli podstawą zapisu jest faktura elektroniczna albo faktura w postaci papierowej wystawiona bez użycia KSeF — właściwe będzie co do zasady BFK.
Jeżeli podstawą zapisu jest dowód inny niż faktura albo mamy szczególny przypadek bez numeru KSeF w części zakupowej — może mieć zastosowanie DI.
Zachęcamy do śledzenia kolejnych artykułów i zgłębiania zagadnień KSeF krok po kroku!
Skontaktuj się z nami
Nasz zespół doświadczonych specjalistów jest do Państwa dyspozycji